پس از اولين دهه ماه مبارک رمضان امسال، (20 يا 22 مرداد1390)پيش از سالروز ميلاد امام حسن (ع)، از سوي اميري، رايزن فرهنگي سفارت با چند نفر از دانشجويان فعال هموطن در دانشگاه قم و مفيد، تماس گرفته شده و آنان به جلسه اي دعوت مي شوند که در دفتر آيه الله العظمي محقق کابلي(دام ظله) برگزار مي شد. در اين جلسه قرار بود که 3 نفر به عنوان نماينده مهاجرين افغانستاني مقيم قم، انتخاب شوند تا در نشست نمايندگان منتخب سراسر کشور (لويه جرگه) شرکت کنند. اين دانشجويان از اعضاي هيئت موسس مجمع دانشجويان هموطن در قم بودند. به همراه اين گروه، افرادي نيز از تشکلهاي طلاب و روحانيون و فرهنگيان در اين مجلس، حضور داشتند. البته تعداد طلبه و روحاني (آقا و خانم) دعوت شده، نسبت به ديگر اقشار، بيشتر بود که اين کار، باعث انتقاد جدي و شديد دانشجويان مي شود. پس از عدم توجه ديگران به اين اعتراض، برخي از دانشجويان از جمله دبيرفعلي کانون شرق نو، جلسه را ترک مي کنند. پس از اندکي صحبت، چندنفر از ميان حاضرين، کانديد نمايندگي شده که با راي گيري مستقيم، دونفر آقا و يک خانم (همگي حوزوي) انتخاب مي شوند. دانشجويان معترض، چند روز پس از اين جلسه، با اميري در سفارت، مذاکره نموده و با پیشنهاد ایشان قرار شد که نامه اي رسمي با قصد اعتراض و شکايت از سوي دانشگاهيان نوشته شده و خواستار اختصاص نماينده اي براي قشر دانشجويان استان قم شود و ذکر نام نماينده نيز در اين نامه اجباري بود. اين نامه با امضاي تعدادي از دانشجويان مذکور نوشته شده و تحويل سفارت مي شود. . به دليل زمان کم براي مشخص شدن اين نماينده، گروه دانشجويان مذکور، تصميم به انتخاب علي سعيدي، دانشجوي کارشناسي ارشد دانشگاه قم گرفته و او را به سفارت معرفي مي کنند. پس از چند روز، با موافقت مسئولان دولتي، سهميه نمايندگان قم، 1 نفر افزايش يافته که اختصاص به دانشگاهيان مي يابد. همچنين سعيدي، به عنوان مسئول روابط عمومي نمايندگان اعزامي از ايران انتخاب شده است. تعداد نمايندگان مهاجران مقيم ايران، حدود 65 نفر تعيين شده بود.

قرار است در اين مجلس سراسري، درباره پيمان استراتژيک افغانستان و دولت ايالات متحده، تصميم گيري شود. اين شوراي همگاني، در چند روز آينده در کابل برگزار مي شود. با انتشار متني، منسوب به اين پيمان، در چند روز گذشته، حجم بالايي از اظهار نظرها از سوي افغانستاني ها و غير آنها بيان شده و مي شود.

 در حاشيه: انتقادات بسياري به اين اتفاقات شد که برخي، از مهمترين و قديمي ترين مشکلات جامعه داخل و خارج کشورمان است. اصلي ترين وجه مشترک در بيان منتقدين، عدم اطلاع رساني درست و سالم در جامعه مهاجرين است که اين مشکل يکي از ضعف هاي بزرگ نهادهاي دولتي چون سفارت است.

همچنين دو سه هفته پيش، مطلبي راجع به اين اتفاقات و نيز شايعه اي بين بچه هاي دانشجوي هموطن عزيز در استان قم منتشر شد که گروه دانشجوي حاضر در اين اتفاق را متهم به چيزهاي عجيب و غريب کرده بودند. برخي از اين اظهار نظرها، شبيه داستان برخورد افراد با فيل است که مولوي بلخي، آن را آورده است. اين رفتارها، مقداري نيز بداخلاقي و بي اخلاقي در خود داشت. بهتر اين بوده/ است که در يک عادت سالم، در اين مساله و مسائل مختلف زندگي، افراد ناآگاه اما منتقد و معترض، از آگاهان مختلف مي پرسيدند/بپرسند و حتي اگر قانع نمي شدند/نشوند، بهتر بود/است تا برگشت اين افراد از افغانستان عزيز، صبر مي کردند/کنند و سپس از آنان درباره مسائل رخ داده، پرس و جو مي کردند/بکنند.

شايد عده اي تصور کنند بايد بارها و بارها بر نکات منفي اين رخداد انگشت زده و آنها را فرياد کنيم تا جلوي اينکار گرفته شود. بايد به آنها گفت که نتيجه اين پرخاشگري ها که برخي شخصي هستند و نه انتقاد، اين است که دوباره، کسي جرات نکند که کار اجتماعي کند و دوباره آرامش گورستاني و افسردگي بر فعاليتهاي دانشجويي و شخصيت دانشجويان برقرار شود. بهتر است اين افراد وارد گود شوند و در اين کارها شرکت کرده و در فرصتهاي بعدي، خود را به سنجش راي عموم دانشجويان بگذارند. البته بديهي است در يک جامعه استبداد زده که توسط ديگران، هيچ حقوقي براي افراد آن قائل نمي شوند؛ وجود يک فرصت آزاد، باعث مي شود افراد به دليل نداشتن تجربه دموکراسي و آزادي بيان، به شکل ناشيانه، هيجاني و احساساتي عمل کنند. اين، نمي تواند مشکل يا عيب حساب شود اگر يک روند تکاملي داشته و به بلوغ اجتماعي و بالابردن ظرفيتهاي پايين کمک کند. همچنين بايد دانست در اين جامعه، که هيچ فعاليت اجتماعي و گروهي، بطور مداوم و سالم انجام نمي شود؛ افراد، تبديل به بهترين منتقد، دقيق ترين عيب جو و هميشه تماشاگر مي شوند. بايد بدانيم که انتقاد براي بهتر شدن هست. اگر رفتاري تحت عنوان انتقاد انجام شد/شود که نتيجه مستقيم يا غيرمستقيم آن، به چيزهاي بدي منجر مي شد/مي شود؛ بدانيم که منتقد، يا فرد ناآگاهي است يا داراي انديشه ناسالم.

از طرفي، نکته روشن اين اتفاق، اين است که جامعه دانشجويان قم، بخاطر فعاليت عده اي، اندکي تکان خورده و قسمتي از هويت موثر و مستقل آن ديده شد. بقيه بايد از اين فرصت استفاده کرده و با کارهاي خوب و سالم اجتماعي، آن را به فرصتهاي ديگر، افزايش دهند. بايد ياد بگيريم و اعتقاد پيدا کنيم که نفع همه حتي افزايش نفع شخصي در افزايش نفع گروهي است.

نکته سه تا مانده به آخر: "مناسب بود نيز که آقايان و خانم هاي حوزوي حاضر در جلسه به ويژه بزرگواران، با اين گروه تازه کار، همکاري و هماهنگي بيشتر داشته و حقي نيز براي دانشجويان، کنار مي گذاشتند."

نکته دوتا مانده به آخر: "در چند هفته اخیر، گروههای مختلفی از مهاجرین استان قم، دانشجویان مقیم ایران،اندیشمندان و  برخی مسئولین ذیربط ، با دعوت آقای سعیدی به جلسات و نشست های مختلف و رایزنی ها و مشاوره های گوناگون، سعی بر این داشتند که بوسیله ایشان، افکار و نظرات خویش را در لویه جرگه انعکاس دهند.ولی دریغ از یک پیشنهاد و یا مشاوره از سوی برخی از دانشجویان استان قم! که نشاندهنده ضعف عمیق وعقب ماندگی آنان در تصمیم گیری صحیح جمعی و انجام کارهای گروهی است."

نکته يکي مانده به آخر: "تا يادمان نرفته از اين بچه ها، تشکر مي کنيم بخاطر کاري که براي ما دانشجويان کردند. آنها اين فرصت را داشتند که در روز راي گيري، هيچ اعتراضي نکنند، بترسند و خاموش شوند، يا اينکه در يک معامله يا تعارف، چيزي بستانند و پي انتخاب نماينده دانشجويي و اين جور چيزاي پردردسر نگردند. اين بچه ها، پس از چندي فارغ التحصيل مي شوند و مي روند. بايد ديد بقيه چه مي کنند. گرچه هرچه انجام دهيم، قضاوت ديگران، در مورد همه ما خواهد بود و نه يک عده خاص. يادمان باشد که رفتارمان در مقابل ديدگان ديگران بويژه نادوستان، انجام مي شود و در اينجا ما هيچ پوشش و نيز هيچ دوستداري غير از خودمان نداريم."

نکته آخر: "نمي خواهيم همه رو بدبين کنيم به همديگه، ولي بايد يادمون باشه مثل تمام کشورهاي دنيا، احزاب سياسي و گروه هاي غيرسياسي کشورمون، سعي مي کنن از بين دانشجويان ساده و کم انديش و احساساتي، و همچنين زرنگ و کاري، براي خودشون و مقاصدشون، مهره و سياهي لشگر جمع کنند. اين عضويت يا طرفداري، چيز بدي نيست. چيز بد اينه که اينا، با کاراشون، جلوي فعاليتهاي سالم رو بگيرند و اينطوري بچه هاي دانشجو را تنبل، ترسو، محتاط، ضعيف و الکي بدبين بار بيارند."

جناب آقای علی سعیدی، انتخاب شایسته جنابعالی به عنوان یکی از نمایندگان مهاجرین استان قم جهت شرکت در لوی جرگه افغانستان را به شما و همینطور جامعه دانشگاهیان افغانستانی استان قم، تبریک گفته و از شما و دیگر دانشجویان تقاضامندیم جهت سهم گیری بیشتر و داشتن نقش پررنگ تر در جریانات سیاسی،اجتماعی و فرهنگی کشورمان از هیچ تلاش و کوششی دریغ نورزید. ما، جمعی از دانشجویان استان قم این افتخار بزرگ را نیک و مبارک شمرده و آن را قدمی جدی و گامی استوار جهت نیل به بزرگترین اهداف مد نظرمان میدانیم.

 

روز و روزگاري خوش براي همه دنيا، همه افغانستان و همه شما آرزومنديم.



پی نوشت:

به گزارش شبکه اطلاع رسانی افغانستان (afghanpaper)،لویه جرگه با موافقت با امضای پيمان استراتژيک با امريکا امروز شنبه مورخ 28/8/90 مورخ پايان يافت.

در مراسم اختتامیه جرگه پس از ارائه نظریات کمیته های 40 گانه ، مسؤلین جرگه عنعنوی قطعنامه مشورتی جرگه را که شامل 76 ماده بود را قرائت کردند.

در این قطعنامه با در نظرداشت شرایطی با امضای پیمان راهبردی با آمریکا موافقت شد.